Guð hvað ég skil hann

Bara smá vídeó í tilefni af því að ég er að fara í aðhald - ég sá sjálfa mig svoooo í litla gríslíngnum hér

Haustið kom með sólina

Loksins loksins birti til í danaveldi - október er búin að vera alveg ágætur, kalt en mikið sólskin. Var lika komin tími á smá sól! Annars bara allt í góðu hér. Var mikið að gera í vinnunni í september en október hefur verið aðeins léttari og meiri tími til að vera svolítið sósíal.

Það var vinnustaðapartý í byrjun mánaðarinns og bjálfinn ég gugnaði á að skrá mig í Go kart med det samme og endaði í GPS ratleik. Þótt að liðið mitt ynni verð ég að viðurkenna að ég renndi oft löngunaraugum yfir í salinn við hliðina þar sem annar hópur af vinnufélögum var að skemmta sér konunglega í Go kart bílunum. Þriðji flokkurinn var í bowling-salnum, ég held líka að ég hefði skemmt mér betur þar. Allra verst er að við þurftum að fara í gengum þetta EDRÚ! Fengum fyrst kampavín eftir að leikjunum var lokið. Annars var þetta fínasta veisla bara, lenti með skemmtilegu fólki á borði og í "eldhúspartýi" eftir matinn (við sem ekki meikuðum danshljómsveitina söfnuðumst saman í mötuneytinu og kjöftuðum þar). Náði enn og einu sinni að sannreyna að það er ekki bara í kýrhausum sem margt býr - karlhausar eru enn undarlegri.

Svo kom Daði bróðir aðeins í heimsókn - gaman að því enda langt síðan við höfum haft tíma til að spjalla saman. Ákveðið áfall að átta sig á að "litli" bróðir er farin að grána líka - hvernig stendur á því þegar ég er bara 18?!?

Fór til fótalæknis og reyndist ekki fótbrotin heldur "bara" með skaðaðan stoðvef í löppinni og þarf að fara til stoðtækjafræðings og fá sérsmíðað innlegg til að reyna að minnka álagið á skaðann þegar ég geng. Hafði aldrei áður heyrt orðið "bandagist" (danska orðið yfir svona stoðtækjagúrú) og þar sem danska orðið "bandage" er sárabindi valdi heilinn minn að sýna mér svona gaur sem vefur inn múmíur. Læknirinn sem ég var hjá skildi ekkert í af hverju ég hló...

Annars ligg ég bara í Supernatural þáttunum (ekkert í sjónvarpinu) og les "Á milli trjánna" eftir Gyrði Elíasson - það er ekki bók fyrir fólk sem vill hafa upphaf miðju og endi á sögunum sínum!

Ekki samt láta það hræða ykkur frá bókinni, það eru fínir sprettir í henni (t.d. sagan "Horft af brúnni" sem fékk mig til að hlæja upphátt) og maður hefur bara gott af því að fá ekki allt matreitt ofan í mann alltaf.

Svo eru laufin að byrja að falla af trjánum og styttist í nóvember sem er undantekningalaust blautur, kaldur og vindasamur hér :(

Ég hugga mig við að mín bíða allavega tvennir tónleikar og ein leikhúsferð - ég ætla ekki að láta mér leiðast í vonda veðrinu!