Home alone

Komin aftur til Kaupmannahafnar eftir ánægjulega Belgíuför - takk enn og aftur fyrir mig Dóa mín! Sól og blíða, belgískar vöflur og tilraunir með Belgískan bjór sem ég verð að viðurkenna að er flestir í of miklum steraflokki fyrir mig. Hef aldrei áður setið með bjórkort með yfir 250 sortum og þurft að rembast við að finna einhverja undir 8%. Leuven var voðalega hugguleg - og Brussel notalegri en ég átti von á. Samt voða þakklát fyrir að Leuven liggur í flæmska hlutanum því Hollenskan finnst mér mun skiljanlegri en helv... franskan! Við stöllur náðum að túrhestast þó nokkuð, versla pínu (ég fann mér sandala sem líkjast Birkenstock sem hafa verið "pimpaðir upp" - þægindi og bling í einum og sama pakka!) og kjafta helling. Það eru nokkrar myndir hér. Heimferðin varð öllu meira spennandi en ég hafði áætlað þar sem mér tóks að missa af næturlestinni. Náði að sjá fyrir mér að ég yrði að væflast um í reiðuleysi alla nóttina á lestarstöðinni í Köln, en Deutche Bahn tók á sig alla ábyrgð og reddaði mér þessu líka ágæta (Sheraton) hóteli við hliðina á lestarstöðinni og miðum heim daginn eftir. Ég ætla ekki að segja ykkur hvað ég er fegin að ég reyndi ekki að halda áfram um nóttina því ég hefði örugglega endað með að vaka í 36 tíma. En ég náði heim á endanum og er bara búin að vinna eins og vindurinn síðan. Jú og fara út með starfsmannafélaginu, bara svona til að trappa mig niður. Planið fyrir helgina er tiltekt, þrif og þvottur! Ekki veitir af... Ég veit ekki hver ruslaði svona til á meðan ég var að heiman en það þarf að taka ærlega til hendinni. Góða helgi gæskurnar!

The triumph of hope over experience

Tók mig til á sunnudaginn og keypti mér saumavél. Þá fyrstu sem ég hef nokkurntíman átt. Alveg síðan í barnaskóla hef ég þjáðst af saumavélafælni vegna þess að ég gat aldrei nokkurntíma lært að þræða vélarnar og eyddi því heilu og hálfu handavinnutímunum í að bíða eftir að kennarinn mætti vera að því að hjálpa.
Mér fannst alltaf meira gaman í smíði!
En ég dröslaði gripnum heim og auðvitað voru myndirnar í leiðbeiningunum vita gagnslausar - ég held að það sé í lögum einhversstaðar að þeir sem teikni leiðbeiningamyndir megi alls ekki undir neinum kringumstæðum teikna hlutina eins og þeir eru í raun og veru. Það tók heilan klukkutíma - 3.000 blótsyrði á 3 tungumálum slatta af svita og 2-3 hrein bræðisköst að þræða vélina en það hafðist þó á endanum og var haldið upp á það með viðgerð á koddaveri. Sko ofurhúsmóðurina!
Nú er frúin svo montin að hún íhugar að skella sér á saumanámskeið í haust - þótt ég held ég muni nú halda mig við það allra einfaldasta. En það væri nú gaman að geta saumað sér pils eða einfaldan skokk - ég hlýt að geta lært það!
En ekki alveg á næstunni.
Styttist í Belgíuför - er búin að ná mér í ferðahandbók og veit nú að til að panta kranabjór biður maður um: "une chope" í frönskumælandi hlutanum og "een pintje" í flæmska hlutanum. Svo ég er klár í slagin og hlakka mikið til...
Út vil ek!

Hver stal vorinu?

Ég er hundfúl - hvar er vorið mitt? Það er grátt og kallt og næturfrost og þar sem húsfélagið er búið að loka fyrir hitann (af því að það er vor) sef ég enn undir 2 sængum. Í miðjum maí!!!
Eini ljósi punkturinn er að ég er hvorteðer að vinna svo mikið að ég fengi ekkert útúr góðu veðri.
Annars lítið að frétta - þrátt fyrir vinnubrjálæðið hefur aðeins lifnað yfir félagslífinu eftir að daginn fór að lengja. Náði meðal annars að sjá Iron Man 2 og skemmti mér alveg hrikalega vel. Held mig hafi vantað að sjá hluti sprengda í loft upp ;o) Voða gott að komast út og hitta aðra en vinnufélagana - maður neyðist til að rifja upp hvernig maður talar um annað en nördaða hluti.
Svo er mín að fara í strípur á föstudaginn - er svo þreytt á gráu hárunum að nú á að reyna að fela þau innan um ljósar strípur. Nýr hárgreiðslumaður svo ég er hálf nervös en Fanney mín mælti með honum svo ég verð bara að treysta á hana.
Svo styttist í Belgíu bara - og af því tilefni er maður vikunnar sérstaklega tileinkaður Dóu minni - njóttu elskan! ;o)