Bjór

Tók mér 5 mínótna pásu frá lærdómi og ákvað að nota tíman til sjálfsskoðunar, hver er ég, hvaðan kom ég, og hver er tilgangur lífs míns?

Hér er niðurstaðan:

You Are Heineken

You appreciate a good beer, but you're not a snob about it. You like your beer mild and easy to drink, so you can concentrate on being drunk. Overall, you're a friendly drunk who's likely to buy a whole round for your friends... many times. Sometimes you can be a bit boring when you drink. You may be prone to go on about topics no one cares about.

What's Your Beer Personality?

Þá veit ég það - vill einhver með á barinn?

ný og endurbætt ég

Varð bara að gefa ykkur færi á að hlæja að þessu - ég þurfti að prufa þetta prógram fyrir lokaverkefnið :o)

Hér er sumsé minn persónulegi Avatar á Yahoo:



Geðveik gella - ekki satt? Það reyndist ótrúlegur hausverkur að berja þennan óskapnað saman - íhugaði reyndar að velja klappstýrubúning eða ekta hillbilly-slut klæðnað, bara fyrir ykkur - en þar sem tilgangurinn með að prófa þetta yfirhöfuð var að sjá hvort maður gæti skapað eitthvað sem líktist manni sjálfum reyndi ég að velja eitthvað sem ég mögulega myndi klæðast (ef ég væri 50 kíló). Það var reyndar mögulegt að velja "plus size" - en þá eru kostirnir afskaplega fáir og hrikalega ósmekklegir, svo ég valdi heldur smekklegra klædda anorexíusjúklinginn ;o)
Útkoman er rauðhærð bókasafns-barbí sem ekki líkist mér baun...

Vika dauðans

Ég er búin að ákveða að dagurinn í gær hafi verið síðasti dagurinn í viku dauðans.
Þessi ákvörðun er aðallega byggð á því að dagurinn í dag er búin að vera nokkuð normal - fyrsti slíki dagurinn í langan tíma. Það er náttúrulega möguleiki að ég hafi tekið út skammtinn fyrir daginn í dag, í gær - enda var sá dagur með eindæmum skrýtinn. Neibb, ég held ég haldi mig við þá kenningu að viku dauðans sé lokið - ég meika ekki tilhugsunina um annað.

Og bara svo þið skiljið af hverju ég meika ekki meir, tökum daginn í gær: byrjaði bara ljómandi vel - fór með Kasper og skoðaði íbúð sem við svo fengum á staðnum. Gleði gleði og allt það. Fékk Kasper svo til að setja mig af við "kaupfélagið" heima svo ég gæti keypt mjólk útá hafragrautinn minn. Á leiðinni heim frá búðinni síast hægt og rólega inn í hausinn á mér að það er einhver að hrópa á mig hástöfum. Þegar ég svo gái betur að, er það miðaldra kona sem gengur í sömu átt og ég hinumegin við vegin, æpandi og öskrandi. Henni var svo mikið niðurfyrir að ég náði ekki öllu sem hún æpti, en nóg til að heyra að hún kallaði mig þjóf og hafði langar kenningar um plastpoka og einhvern 200 kall sem ég átti sýnilega að hafa stolið frá henni. Þar sem ég hafði a: aldrei séð manneskjuna áður og b: ekki stolið nokkrum sköpuðum hlut valdi ég að láta sem ég heyrði þetta ekki og forðaðist að horfa á hana til að æsa hana ekki upp. Því miður var þetta laaangur vegur heim, en mér varð fljótlega ljóst að konugreyið var örugglega í geðhvarfakasti - hún æpti á allt og alla sem hún sá : þar með talið kyrrstæða bíla og smáfugla á grein... Ég verð samt að viðurkenna að ég var dauðfegin þegar hún var komin í góða fjarlægð frá mér - ég var skíthrædd við að hún myndi hreinlega ráðast á mig!

Nokkrum tímum seinna stend ég á gatnamótum - aftur alsaklaus djúpt í mínum eigin þönkum, þegar 2 bílar skella saman c.a. 10 metra frá mér. Ég var örþreytt, sársoltin og andlega búin á því eftir vikuna og ég held að það, ásamt hreinu sjokki hafi ollið því að þegar græni kallin birtist hélt ég bara mína leið yfir götuna eins og ekkert hefði gerst. Það var fyrst svona kílómetra seinna að það komst inní hausinn á mér að a)það hafði verið árekstur, b) ég var vitni og hefði kannski getað hjálpað löggunni að ná fíflinu sem keyrði yfir á rauðu og stakk svo af. Ég verð að viðurkenna að ég snéri samt ekki við - ég hreinlega hafði hvorki andlega né líkamlega orku til þess. En ég skammast mín samt óskaplega fyrir að hafa ekki hegðað mér eins og ábyrgri manneskju sæmir.
Ég eyddi restinu gærdeginum undir sæng - það var eini staðurinn þar sem ég gat verið sæmilega örugg um að vera óhullt fyrir umheiminum.

Drive-by póstur

Sælinú

bara örstutt til að láta vita að ég er á lífi! Lifði af jólabjórinn þótt það kvöld yrði lengra og dýrara en gert var ráð fyrir - gerði því miður ekkert af mér samt :o(
Enn engin íbúð en skoðaði holu dauðans á sunnudaginn - reyndist vera viðurstyggilega shabbý ljósmyndastúdíó og ég þori að veðja að myndirnar sem teknar voru þar eru ekki af þess slags sem hangir á vegnum hjá ömmu manns! Brr... var fegin að Kasper var með því kallinn sem sýndi íbúðina var bara creepy!
Annars bara stress dauðans - þarf að senda leiðbeinandanum 1. case study á mánudaginn og er ekki byrjuð að skrifa það svo nú verður bara tekið þvílíkt á því næstu daga = ekkert sem heitir helgi hjá mér. Geri því ekki ráð fyrir að blogga aftur fyrr en í næstu viku, en þið lifið það nú örugglega af...

Og svo að lokum - linkur í blogpóst um dömubindaauglýsingar, ég er greinilega ekki sú eina sem sér rautt...

föstudagur til fúsks

Shit! Ég er búin að eyða öllum deginum í húsnæðisleit! Það var ekki meiningin!
Ég sem ætlaði að skrifa svo mikið...
Það er óðum að renna upp fyrir mér að það er enn verra að finna húsnæði fyrir 2 en fyrir 1 hér í bæ - svo þetta verður harður slagur og mikið stress, svona af því að mig akkúrat vantar meira stress!

Er reyndar að spá í að reyna að tappa af stressinu í kvöld og nýta mér að útdeilt verður fríum jólabjór af sætum jólaálfum... Mér er nokkuð sama hvort það verður bjórinn eða álfarnir sem losa mig við stressið! (Maður getur alltaf látið sig dreyma...) Annars er það bara lærdómur um helgina - á ekki krónu svo ég fer heim í ból þegar fría bjórinn þrýtur - sem gæti orðið seint því Kasper skuldar mér þó nokkra fyrir að þrífa eldhússkápinn hans! (það reyndist meira verk en ég hafði reiknað með). Vandamálið er bara að ef ég ætla að innheimta verð ég að sitja með 15 rótarídrengjum - er dauðhrædd um að það sé svipaður söfnuður og SUS! Ætli bjórþorstinn muni samt ekki yfirvinna hræðsluna við jakkafataklædda pabbadrengi ;o)en í hreinskilni sagt myndi ég velja jólaálfana framyfir...

Anýhú - ég er farin heim að leggja mig fyrir átök kvöldsins (og með átökunum á ég við það gríðarlega verk sem það verður að sparsla þangað til ég lít þolanlega út - get your minds out of the gutter!)

Snjókorn falla... á allt og alla..

Snjór!

Það er grenjandi hríð úti - þegar ég heyrði að snjórinn myndi falla í þessari viku reiknaði ég að sjálfsögðu bara með að þeir meintu jólabjórinn eins og venjulega. Var þess vegna ekki sátt þegar ég þurfti að grafa mig niður í skápinn minn til að finna vettlinga og húfu í morgun og svo tók mig tvo tíma að herða mig upp í að fara út í ófögnuðinn! Já ég er orðinn úrkynjaður aumingji af dvölinni hér - en í hreinskilni sagt var ég þegar búin að sjá nægan snjó fyrir lífstíð þegar ég fór frá klakanum! Held að það hafi verið veturinn í Þórunnarstrætinu sem gerði útslagið - Anna og Guðrún muna eflaust vel eftir hinni endalausu baráttu við bílastæðið. En svona er lífið miskunarlaust (og hvítt og blautt í augnablikinu).

Annars er þetta stór dagur - ég fæ að vita hvort ég lendi í skuldafangelsi eða hvort bankinn sýnir mér miskun einu sinni enn (þori ekki fyrir mitt litla líf að opna tölvupóstinn minn núna því ég veit hreinlega ekki hvað ég á að gera ef þeir segja nei). Og svo þarf ég að gera það upp við mig hvort ég tek herbergið og dæmi mig þar með til að svelta næstu 2 mánuði. Geðheilsa eða matur? Spurning hvort vegur þyngra. Held ég velji geðheilsuna og stóli á að spikforðinn sem eftir er á mér dugi mér fram að jólum. Ó, og svo þarf ég bara að komast að því hvernig í andskotanum ég ætla að fara að því að gera greininguna sem ritgerðin mín byggist á - annars fellur öll fjandans spilaborgin um sjálfa sig.

Kannski ég ætti að hætta að eyða tímanum í þetta blogg og takast á við eitthvað af þessu? Krossiði fingur fyrir mig elskurnar - ég þarf á öllum góðum straumum að halda núna!