Flugvélamatur

Ég veit ekki með ykkur, en ég hef lent í þó nokkrum flugvélamáltíðum þar sem ég hef virkilega spáð mikið í hvað ég væri eiginlega að borða því hvorki útlit né bragð gaf nokkra vísbendingu. Ég hef meira segja einu sinni alvarlega íhugað að borða frekar umbúðirnar - þær gætu hvorki bragðast verr eða verið næringarsnauðari en maturinn sjálfur. Ég hef alltaf liðið í hljóði (eða látið nægja að kvarta við ferðafélaga mína - sem yfirleitt hafa verið mér sammála N.B!). Þess vegna fylltist ég aðdáun þegar ég las þetta kvörtunarbréf til Richard Branson eiganda Virgin Airlines. Og hló mikið... Svona á að gera þetta! Ekkert nægjast með að bölva í hljóði eða nöldra við nágrannann heldur gera eitthvað við þessu. Og myndir segja meira en 1000 orð...

Það fylgir sögunni að Branson hafi seinna hringt í bréfritarann og boðið honum að koma í eldhúsið til að hjálpa við að velja nýjan matseðil - sel það ekki dýrara en ég keypti það!

Skil hann vel!

Hey Big Spender!

Ég á voðalega erfitt með að kyngja þessari rannsókn - allavega eins og blaðið setur dæmið upp, en kannski maður ætti að fara að krefjast þess að sjá reikningsyfirlit og síðustu ársskýrslu áður en maður fer heim með einhverjum? Svo maður sleppi við "gúmmítjékka"...

Fjésið

Ég er enn ekki orðin sannfærð um ágæti Fjésbókarinnar - ég hef að vísu náð að fá (lauslegt) samband við fólk sem mig hefur lengi langað að heyra frá og það er hið besta mál, en annars get ég ekki sagt að Fjésið sé að gera neitt sérstakt fyrir mig.
Hef hvorki tíma né þolinmæði fyrir spurningakannanirnar og veit ekki hvað í ósköpunum maður á að gera við allt hitt "dótið" sem veltur inn - eini tilgangur þess virðist vera að senda það áfram! Eða er ég að misskilja eitthvað?

Verra er að ég veit hreinlega ekki hvað ég á að gera við skilaboð frá fólki sem ég var með í barnaskóla fyrir 100 árum síðan og man eiginlega ekki eftir! Getur einhver útskýrt fyrir mér hvað fær fólk til að setjast niður með gamla bekkjarlista og grafa upp fólk sem það þekkti sem börn? Ég er ekki að hæðast að neinum eða skammast út í þetta - mig langar í alvöru bara að skilja þetta!

Það er eitthvað svo víðs fjarri mér að elta uppi fólk sem ég hef ekki haft neitt samband við síðan ég var krakki. (Fyrir utan náttúrulega að ég man hvorki nöfn né andlit sérlega vel - svo ég myndi ekki vita hvar ég ætti að byrja!).
Kannski er það bara vegna þess að ég gekk í 4 barnaskóla og náði eiginlega ekki að mynda nein sterk bönd við bekkjarfélaga fyrr en á unglingsárunum - en persónulega verð ég að segja að ég hef ekki grænan hvað maður á að tala um við einhvern sem maður var í bekk með fyrir meira en 20 árum síðan! Fyrir utan að ég er svo hroðalega minnislaus að ég sé fyrir mér að allar tilraunir til samræðna fari eitthvað á þessa leið:

S: "Mannstu eftir ...(bekkjarfélögum/kennara/atburðum/einhverju)..."?
E: "Öhh.. nei"

Endurtakist eftir þörfum þar til samræður enda í vandræðalegri þögn.


Er ég illgjörn ef ég get ekki varist þeim grun að það sé kannski keppnin um að hafa sem flesta "vini" á Fjésinu sem fær fólk til að leita uppi alla sem þeir hafa nokkurn tíman hitt? Eða er ég bara síðasta andfélagslega risaeðlan í samfélagi sem er orðið "hyper-social"? Ég veit allavega að ef ég hefði verið að fara að skrifa mastersverkefnið mitt núna hefði ég örugglega kastað mér yfir "vinsældakeppnina" sem virðist krauma undir í öllum félagslegum forritum sem hafa slegið í gegn síðustu ár á vefnum. Kannski ég ætti að skella mér í doktorinn bara? ;o)

Latur laugardagur

Svo er fyrsta vinnuvika ársins búin og maður lifði hana af - það er þó alltaf góð byrjun! Bloggaði eiginlega bara til að deila þessu með ykkur - skammast mín alltaf jafn mikið þegar ég hlæ að svona löguðu, en innst inni er það jú bara léttir yfir að það sé þó einhver sem er jafnvel óheppnari en maður sjálfur! Fyrir ykkur sem ekki nennið/getið lesið dönskuna datt mannræfillinn út úr skíðalyftu, festist, og hékk svona í heilar 15 mínútur áður en honum var bjargað niður.

Gleðilegt ár og allt það

Og takk fyrir það gamla. Eftir yndislegar 2 vikur á gamla góða Fróni er maður komin til baka í nístandi kuldann hér í Baunalandi - á eflaust eftir að taka smá tíma að venjast "lofstlagsbreytingunni". Svaf í ullarsokkum og með hitapoka undir 2 dúnsængum í nótt, með ofnana í botni og það var samt á mörkunum að ég næði að halda á mér hita! Sé mikið eftir því núna að hafa ekki tékkað á rafmagnsteppi í fríhöfninni :o/
Notaði daginn í gær til að taka til og þrífa íbúðina - bara til að rústa eldhúsinu aftur í dag. Vaknaði með brjálaða fyrirtíðarspennu og ákvað að virkja hana í eitthvað gagnlegt svona einu sinni svo ég henti mér í að mála í eldhúsinu. Er núna að bíða eftir að umferð 2 þorni svo ég geti tekið umferð 3 (sé fram á að það þurfi 4 umferðir ef ég á að verða sæmilega sátt). Næ líklega ekki að klára alveg í dag - en það verður þá létt verk að rumpa restinni af næstu helgi :o)
Hundfegin að vera komin í gang með þetta - það hefði verið alveg eftir mér að fresta þessu og fresta mánuðum saman - og það verður voða næs að vera búin að þessu. Og þá fær fína nýja eldhúsið jú líka loksins að njóta sín til fulls!
Og ég get farið að takast á við vandamálið með undarlegu stofuna mína (sem er svo asnaleg í laginu að ég get ómögulega fundið út úr hvernig ég á að innrétta hana).
En fyrst: umferð 3! Kannski ég ætti samt að finna mér hárteygju fyrst - mér tókst að sletta málningu í hárið á mér áðan og ég má bara ekki við fleíri hvítum hárum...