7. júlí 2005

panic attack

Arrrgh! Ég var að fá boð í partý! Kveðjupartý hjá hvolpinum mínum, hann er víst að fara til USA í hálft ár :o( Hver gaf honum leyfi til þess?!? Ekki ég... Og það er ekkert í fataskápnum mínum sem passar! Og ég þarf að lita á mér hárið. Og missa 200 kíló. Og fá lýtaaðgerð. Og nýjan persónuleika. Og ég hef rétt rúma viku til þess að koma þessu öllu í verk! Kannski ég feli mig bara undir rúmi í staðin...

5. júlí 2005

í vitnavernd

Okkur leiðist hér á ganginum. Það er sól og sumar og við erum öll of blönk til að gera nokkuð annað en að sóla okkur út í garði og láta hugann reika. Sjónvarpsstöðvarnar hafa sama háttinn á og heima á Fróni : sumarið er notað til að endursýna allt gamalt efni sem þeir geta grafið upp og um helgar skella þeir á öllum B- C- og D- bíómyndum sem þeir hafa fengið með ókeypis þegar þeir keyptu alvörubíómyndir í vetur. Þetta hefur ákveðnar aukaverkanir: við erum nýkomin úr prófum og heilarnir okkar eru enn ekki búnir að ná sér niður úr aukagírnum, svo að þessi skyndilegi skortur á áreiti leiðir til þess að heilarnir finna sér eitthvað að dunda við. Ég skellti mér til dæmis í könnunarleiðangur um borgina um daginn, og var heldur lengur fjarverandi en ég hafði hugsað mér. Þegar ég kom til baka var mér tjáð að sambýlingar mínir væru búnir að sjá í gegnum mig. Í fjarveru minni höfðu þau sumsé farið að velta því fyrir sér hvers vegna í ósköpunum ég hefði komið til Danmerkur í skóla. Eftir miklar vangaveltur var niðurstaðan sú að ég væri líklega hreint ekki sú sem ég segðist vera, heldur væri ég á flótta undan Mafíunni og hefði verið komið fyrir hér af Vitnaverndarprógrammi. Ég væri örugglega ekki íslendingur heldur, það væri bara klógt bragð - það hefði verið valið þjóðerni með tungumál sem engin skilur hvorteðer! Þau höfðu margar góðar röksemdarfærslur máli sýnu til stuðnings - allir þessir bræður sem ég tala um t.d., það er náttúrulega gefið mál að engin á svona mörg systkini. Þegar ég benti á að þau hefðu reyndar hitt einn þeirra var mér kurteislega bent á það tilbaka að hann líktist mér ekki nokkurn skapaðan hlut og væri líklega þjálfaður leikari sem vitnaverndin hefði sent til að styðja "gerfið". Eftir það gafst ég upp - enda var þeirra útgáfa af lífi mínu miklu meira spennandi en mín. Spurning hvort ég geti ekki höstlað út á þetta? "Mafían er á eftir mér, má ég fela mig í rúminu þínu?". Það má reyna það...